“I trwali w nauce apostolskiej i we wspólnocie, w łamaniu chleba i w modlitwach” – Dzieje Apostolskie 2:42

Kościół to przede wszystkim Jezus Chrystus i skupieni wokół Niego ludzie, którzy zaufali słowu Boga i w nim złożyli swa ufność. Wiele osób kojarzy dzisiaj słowo „kościół” z budynkiem. Jednak słowo „budynek” powinno być bodaj ostatnim na liście skojarzeń. Kościół to grupa ludzi, którzy mimo swojej odmienności, różnorodności doświadczeń, różnego wieku i statusu społecznego, współtworzą wspólnotę chrześcijan, funkcjonując w jedności na podobieństwo rodziny. Ludzi w tego typu społeczności nie łączy religia lub organizacyjna przynależność kościelna, lecz osoba Pana Jezusa Chrystusa, który dzisiaj, tak samo jak w czasach wczesnego chrześcijaństwa, potrafi zmienić życie ludzkie i uczynić je innym.

Tworząc społeczność chrześcijan, swoim życiem oddajemy chwałę Bogu. Biblia to Słowo Boże – podstawa naszego codziennego życia. Czytamy je w swoich domach, swoim dzieciom. Pismo Święte rozważamy też na naszych nabożeństwach. Zapraszamy innych ludzi, by poznali treść zawartych tam obietnic. Biblia odmieniła nasze życie, nadała mu sens. Bóg zmienia każdego, kierując wzrok na swego Syna, który oddał za nas życie. Pragniemy w ten sposób być uczniami Pana Jezusa pielgrzymującymi do Domu Ojca.

SERDECZNIE ZAPRASZAMY NA NABOŻEŃSTWA

Terminy:

Niedziela godzina 10:00

Środa godzina 18:00 (grupa domowa)

Czwartek godzina 18:00

Adres: 

ul. Polna 34

32-600 Oświęcim

Nowości na naszej stronie

Polecamy kursy Biblijne z serii "Odkrycia"

Pan Jezus Chrystus mówił o sobie: „Ja jestem chlebem życia. Ten, kto przychodzi do Mnie, nigdy już nie zazna głodu, a ten, kto wierzy we Mnie, nigdy już nie zazna pragnienia” (Jn 6:35). Zapraszamy, byś przekonał się o prawdziwości tych słów przez odkrywanie skarbów w ewangelicznym przesłaniu napisanym z Bożego natchnienia przez apostoła Jana. Celem jest odkrycie w Panu Jezusie życia, które nigdy się nie kończy.

Kursy, jakie proponujemy, przeznaczone są dla osób, które rozpoczynają osobiste poznawanie Pisma Świętego i naszego Pana oraz dla każdego, kto pragnie uporządkować posiadaną wiedzę z Bożego Słowa. Chcemy szczególnie pomóc tym, którzy w zamęcie obecnym wokół nas pragną oprzeć się na pewnym fundamencie i rozpocząć proces przemiany, który dzięki Bożej łasce nadaje prawdziwy sens życiu. Jeżeli należysz do takich osób, to zachęcamy do zarejestrowania się i rozpoczęcia tej fascynującej podróży. 

www.odkrycia.org.pl

Czego nauczamy?

Słowo Boże

Nauczamy, że Biblia jest Słowem Boga objawionym człowiekowi przez Ducha Świętego. To objawienie zostało przekazane w 66 księgach – 39 ksiąg Starego Testamentu i 27 ksiąg Nowego Testamentu. Natchnienie Biblii jest kompletne, to znaczy, że natchnienie nie dotyczy tylko ogólnego przesłania Biblii lub tylko prawd Ewangelii, ale że jest ona natchniona (w oryginalnych językach: greckim i hebrajskim)  jeśli chodzi o gramatykę i każde słowo. (1Kor.2:7-14; 2Ptr.1:20-21; 2Tym.3:16).

Nauczamy podwójnego autorstwa Biblii, to znaczy, że przez natchnienie Duch Święty jest jej autorem, ale z drugiej strony Duch użył ludzi do spisania Swojego słowa, nie wykluczając ich stylu i osobowości (nie byli jak maszyna do pisania).

Nauczamy, że Biblia jest jedyną, ostateczną i autorytatywną zasadą wiary i praktyki w życiu chrześcijanina.

Nauczamy również, że Biblia nie zawiera żadnych błędów ani sprzeczności, oraz że jest nieomylna, jeśli chodzi o każdą informację, którą podaje z jakiejkolwiek dziedziny.

Jeśli chodzi o sposób interpretacji Biblii nauczamy, że przede wszystkim właściwe zrozumienie Pisma, jak i Jego zastosowanie może mieć miejsce jedynie pod kierownictwem Ducha Świętego, który uczy i oświeca nowonarodzonych podczas studiowania Pisma. Właściwym sposobem interpretacji Biblii jest metoda historyczno – gramatyczna, co oznacza że interpretujemy Biblię dosłownie przyjmując znaczeniu tekstu. Dosłowne rozumienie tekstu zawiera w sobie kilka elementów – zrozumienie normalnego/zwykłego użycia języka i pojęć tak, jak rozumiał je autor i odbiorcy tekstu w czasie, kiedy był pisany. Oznacza to też rozumienie działania środków stylistycznych, metafor, analogii, przenośni tam, gdzie są one użyte np. w literaturze poetyckiej jak Psalmy.

Bóg

Jeśli chodzi o doktrynę o Trójcy, w pełni identyfikujemy się z Nicejsko-Konstantynopolskim wyznaniem wiary (381r.):

„Wierzę w jednego Boga, Ojca wszechmogącego, Stworzyciela nieba i ziemi, wszystkich rzeczy widzialnych i niewidzialnych. I w jednego Pana Jezusa Chrystusa, Syna Bożego Jednorodzonego, który z Ojca jest zrodzony przed wszystkimi wiekami. Bóg z Boga, światłość ze światłości. Bóg prawdziwy z Boga prawdziwego. Zrodzony, a nie stworzony, współistotny Ojcu, a przez Niego wszystko się stało. On to dla nas, ludzi, i dla naszego zbawienia zstąpił z nieba. I za sprawą Ducha Świętego przyjął ciało z Maryi Dziewicy, i stał się człowiekiem. Ukrzyżowany również za nas, pod Poncjuszem Piłatem został umęczony i pogrzebany. I zmartwychwstał dnia trzeciego, jak oznajmia Pismo. I wstąpił do nieba; siedzi po prawicy Ojca. I powtórnie przyjdzie w chwale sądzić żywych i umarłych: a Królestwu Jego nie będzie końca. Wierzę w Ducha Świętego, Pana i Ożywiciela, który od Ojca [i Syna] pochodzi. Który z Ojcem i Synem wspólnie odbiera uwielbienie i chwałę; który mówił przez proroków…”

Oraz Westminsterskim wyznaniem wiary:

„Jest tylko jeden Bóg żywy i prawdziwy, nieskończony w swej istocie i doskonałości, duch najczystszy, niewidzialny, bez ciała i zmiennych uczuć ludzkich, bezgraniczny, wieczny, niepoznawalny, wszechpotężny, najmądrzejszy, najświętszy, absolutnie wolny. Wszystko, co czyni jest wynikiem Jego niezmiennej, sprawiedliwej woli i służy Jego własnej chwale. Kocha najmocniej, jest najłaskawszy i najbardziej miłosierny oraz współczujący. Jest cierpliwy, pełen dobroci i prawdy. Przebacza nieprawość, przestępstwo i grzech. Nagradza tych, którzy szukają Go gorliwie. Jest najsprawiedliwszy, a w Swych sądach straszny. Nienawidzi grzechu i winnego nie oszczędzi.

 

W Bogu i tylko w Nim znajduje się pełnia życia, chwały, dobroci i wspaniałości. Jest samowystarczalny. Nie zależy od stworzonych przez siebie istot. Jego chwała od nich nie pochodzi. To On przejawia Swoją chwałę w nich i przez nie. On jest głównym źródłem wszelkiego bytu – początkiem, spełnieniem, końcem wszystkich rzeczy. Jest suwerennym władcą nad wszystkimi Swoimi stworzeniami. Jego wzrok przenika istotę wszystkich rzeczy. Jego wiedza jest nieskończona i nieomylna

Stworzenie

Nauczamy, że Bóg stworzył świat i wszystko co na nim w sześć dosłownych dni i szóstego dnia stworzył człowieka z prochu ziemi na Swój obraz i podobieństwo. Wierzymy, że Stworzenie przebiegło dosłownie tak, jak jest opisane w 1 Mojżeszowej 1-2.

Człowiek

Nauczamy, że człowiek został stworzony na obraz i podobieństwo Boga, jako inteligenta istota obdarzona wolą, intelektem i emocjami. Był on moralnie czysty i bez grzechu. Wierzymy, że tak jak jest opisane w 1 Mojżeszowej 3, człowiek upadł w grzech nieposłuszeństwa Bogu i w rezultacie tego grzech i śmierć weszły na świat, a wszyscy potomkowie Adama (cała ludzkość) zostali potępieni. Wskutek tego człowiek stał się duchowo martwy i oddzielony od Boga, co z kolei prowadzi do tego, że jest on wrogiem Boga i z natury jest zły, nie szuka Boga, nie chce zbliżać się do Boga i, bez działania mocy i łaski Bożej, nigdy nie zwróci się do Boga i nie wybierze Go.  (1Mojż.6:5; 8:21; Mat.5:19; Rzym.3:9-19; 5:12.18; 8:7; 1Kor.2:14; 2Kor.4:3-4; Ef.2:1; 4:18-19)

Zbawienie

Nauczamy, że zbawienie w całości pochodzi od Boga i jest w pełni dziełem Bożym. Zostało zdobyte dla grzesznego człowieka przez życie, śmierć i zmartwychwstanie Jezusa. Jest darem łaski Bożej przyjmowanym jedynie przez wiarę a nie wynikiem starań, uczynków i zasług człowieka (Jan.1:12; Ef.2:8-10; Rzym. 3:28).

Doktrynę o zbawieniu możemy podzielić na dwie części:

1.      Działanie Boże, w którym On przygotował zbawienie

2.      Zastosowanie zbawienia do jednostki

 

I.                    Działanie Boże, w którym On przygotował zbawienie:

A.      Postanowienie o wcieleniu i wcielenie Pana Jezusa (Flp.2:6) po to, aby stał się doskonałym człowiekiem, który będzie reprezentował ludzi jako doskonały Arcykapłan i Ofiara za ich grzech (Hbr.10:5-7; 2:9-18).

Życie Jezusa – Jezus żył jako bezgrzeszny człowiek w pełnym posłuszeństwie Ojcu i Prawu zdobywając doskonałą sprawiedliwość dla tych, którzy w Niego uwierzą (Rzym.3:22; 1Kor.1:30)

B.      Śmierć Pana Jezusa:

a)      Zastępcza – Chrystus umarł w miejsce grzesznika, ponosząc na sobie karę za jego grzech, gniew Boży i przekleństwo należne grzesznikowi (Rzym.8:3-4; 2Kor.5:21; Gal.2:20;3:13; Iz.53 Ef.5:2.25)

b)      Odkupieńcza – krew Chrystusa była ceną, jaką Chrystus zapłacił, aby odkupić tych, którzy uwierzą, od niewoli grzechu i potępienia (1Ptr.1:18-19; 1Kor.6:20; 7:23; Gal.2:13; Hbr.9:11-12; Tyt.2:13-14)

c)      Pojednawcza (była ofiarą przebłagalną) – śmierć i krew Chrystusa wypełniła wymagania sprawiedliwości Bożej, uciszając Boży gniew w stosunku do grzesznika i grzesznik polegając na tej ofierze zostaje pojednany z Bogiem (Rzym.5:6-10; 8:30-34; Ef. 2:13-19; 1Ptr.3:18)

C.      Zmartwychwstanie Jezusa:

a)      Dla naszego usprawiedliwienia (Rzym.4:25)

b)      Aby nasze zbawienie było zagwarantowane a jego ofiara potwierdzona, jako doskonała (1Kor.15:17-18’ Dz.Ap.2:23-36; 10:40-43; 13:29-39; Hbr.9:11-14.24; 10:12-14)

 

II.                  Zastosowanie zbawienia do jednostki:

A.      Odrodzenie – Nauczamy, że odrodzenie jest nadprzyrodzonym działaniem Ducha Świętego. Dzięki temu, martwemu w grzechach człowiekowi zostaje dane życie i nowa natura (Jan.3:3-8; Tyt. 3:5). Duch Święty dokonuje tego dzieła za pomocą Ewangelii i Słowa Bożego (Jak.1:18; Rzym. 10:17; 1Ptr.1:23). Odrodzenie następuje, kiedy grzesznik uzdolniony przez Ducha Świętego wierzy i pokutuje (pokuta i wiara również są darem Bożym (Ef.2:8-9; Flp.1:29; Dz. Ap. 11:18). Dobre uczynki i odwrócenie się od grzechu są dowodem odrodzenia (1Kor.6:19.20; Ef.5:17-21; Kol. 3:12-17; 2Ptr. 1:4-11)

B.      Usprawiedliwienie – Nauczamy, że usprawiedliwienie jest jednorazowym aktem Bożym, w którym raz na zawsze, nieodwracalnie Bóg ogłasza sprawiedliwym grzesznika, na podstawie sprawiedliwości Chrystusa, która zostaje grzesznikowi przypisana w momencie, kiedy ten ufa Chrystusowi (Rzym.3:20-27; Gal.2:16; 2Kor.5:21; Flp.3:9). Wiara jest jedyną podstawą usprawiedliwienia, towarzyszy jej pokuta.

C.      Uświęcenie – W odróżnieniu od usprawiedliwienia uświęcenie jest procesem, w którym dzięki mocy Ducha Świętego człowiek wierzący odwraca się od grzechu i umartwia grzech, wzrasta w dobrych uczynkach i posłuszeństwie Chrystusowi. Jego charakter staje się coraz bardziej podobny do charakteru Chrystusa.

D.     Pewność zbawienia / bezpieczeństwo w zbawieniu – Nauczamy, że wszyscy raz zbawieni i odkupieni są trzymani mocą Bożą, dzięki temu są na zawsze bezpieczni w Chrystusie (Jan. 5:24; 6:37-40; 10:27-30; Rzym. 5:9-10; 8:1:31-39; 1Kor.1:4-9; Ef.1:13-14; Hbr.7:25; 10:10-14; 13:15; 1Ptr.1:4-5; Judy 24). Nauczamy, że każdy wierzący może cieszyć się całkowitą pewnością swojego zbawienia i cieszyć się nim. Uczymy również, że wszyscy zbawieni posiadający pewność zbawienia i bezpieczeństwo są tymi, którzy w rezultacie nowonarodzenia dążą do uświęcenia i posłuszeństwa Chrystusowi.

  

Ostateczne wydarzenia – Eschatologia

I.                    Śmierć

Nauczamy, że śmierć nie powoduje utraty naszej świadomości (snu duszy) (Obj.6:9-11). Przez śmierć dochodzi do oddzielenia duszy od ciała. Dusza zbawionego przechodzi wprost w obecność Chrystusa (Łuk.23:43; 2Kor.5:8; Flp.1:23) i pozostaje przy Nim aż do pochwycenia Kościoła (1Tes.4:13-17; 2Kor.5:8), kiedy to nastąpi zmartwychwstanie wszystkich wierzących należących do Kościoła, a ich dusze zostaną przyłączone do ich ciał (1Kor.15:35-44; 50-54; Flp.3:21).

Nauczamy, że nastąpi zmartwychwstanie wszystkich zbawionych do życia wiecznego (Jan.6:39; Rzym.8:10-11; 2Kor.4:14) a niezbawionych na wieczne potępienie (Dan.12:2; Jan.5:29; Obj.20:13-15).             Nauczamy, że potępienie dla niezbawionych jest wieczną karą, gdzie dusze potępionych są w pełni świadome najpierw w  piekle, a potem w jeziorze ognistym, gdzie cierpią również w ciele (Mat.25:41-46; 2Tes.1:7-9).

II.                  Pochwycenie Kościoła

Nauczamy doktryny zwanej Pre-Trybulacjonizmem. To oznacza, że wierzymy, że Pochwycenie Kościoła nastąpi przed okresem siedmiu lat zwanym Wielkim Uciskiem (1Tes. 4:16; Tyt. 2:13; 2Tes. 2:1-13). W czasie tych siedmiu lat nastąpi Sąd Chrystusowy (Bema), w którym Pan Jezus będzie rozliczał wierzących z wierności w służbie i da im nagrody (wieńce) (1Kor.3:11-15; 2Kor.5:10)

III.                Czas Ucisku

Nauczamy, że zaraz po Pochwyceniu Kościoła objawi się Antychryst (człowiek grzechu; syn zatracenia), człowiek, który będzie użyty jako narzędzie szatana do zrealizowania jego programu. To wydarzenie zapoczątkuje okres 7 lat wylewania Sądów Bożych na grzeszną ludzkość (Jer. 30:7; Dan.9:27;12:1; 2Tes.2:7-12; Iz. 2:10-22; 24; Sof. 1:14-18; Joel. 1:15: 2:1-3; Mat. 24:15-31). Okres ten to 70. Tydzień z proroctwa Daniela o Tygodniach (Dan. 9:24-27).

IV.                Tysiącletnie Panowanie Chrystusa na ziemi

Nauczamy, że po okresie Ucisku Jezus Chrystus powróci na ziemię, aby ustanowić swoje Królestwo i panować jako Król na tronie Dawidowym nad Izraelem i całą ziemią (Obj.20:1-7; Ez.37:21-28; Dan. 17:17-22). Tysiąclecie będzie wypełnieniem Bożych obietnic danych Izraelowi w przymierzu z Abrahamem, Dawidem, Nowym Przymierzu (Iz. 65:17-25; Ez. 37:21-28; Zach. 8:1-17)

V.                  Sąd przed wielkim białym tronem

Po okresie Królestwa nastąpi zmartwychwstanie wszystkich umarłych (potępionych), zostaną postawieni przed sądem Chrystusa zasiadającego na wielkim białym tronie. Usłyszą oni wyrok potępienia i pójdą do jeziora ognistego (Obj.20:11-15; Mat.25:41)

VI.                Wieczność

Pan Bóg zniszczy starą ziemię ogniem (2Ptr.3:10) i stworzy Nową Ziemię (Obj.20:15.21.22), na którą zstąpi Nowe Jeruzalem. I zbawieni będą na wieczność mieszkać w obecności Bożej na Nowej Ziemi i w Nowym Jeruzalem.